Molenvelden

De Molenvelden is de naam van een bosgebied gelegen tussen Zandoerle en Knegsel. Het gebied wordt doorsneden door lanen en paden en men kan er heerlijk wandelen.
De meest gebruikte toegang tot de Molenvelden is het paadje tegenover de parkeerplaats van camping 'de Molenvelden' aan de Banstraat. Maar ook vanuit andere windstreken is het gebied uitstekend toegankelijk.

De naam Molenvelden is afkomstig van een molen, die hier vanaf de veertiende eeuw heeft gestaan temidden van uitgestrekte heidevelden. De molen stond op het hoogste punt (26,6 meter) van de hele omgeving. Een vreemd idee als je bedenkt dat op deze plek een molen stond die voor vele generaties honderden jaren lang een markeringspunt vormde. Het was een korenmolen, gebouwd op een heuvel en was eigendom van de Norbertijnen van de abdij te Postel. De boeren uit de omgeving waren verplicht hun graan hier te laten malen. De molen bezat het zogenaamde banrecht. De plaats wordt nu nog gemarkeerd door de 'molenberg' met een informatiebordje.
Tussen 1360 en 1462 heeft de molen overigens op de plek gestaan waar nu de grenssteen ligt. Deze grenssteen, hier in 1993 gelegd op een vijfsprong van wegen, geeft de plaats aan waar de toenmalige gemeenten Knegsel, Zandoerle en Vessem destijds samenkwamen. Vroeger lag hier ook al een grenssteen en de plaats heette: 'Ter meulen pael'. De oorspronkelijke steen is in 1970 gestolen en nooit meer teruggevonden. De molen is ten slotte in 1914 verplaatst naar de Zandoerleseweg. Reden voor de verplaatsingen is dat het gebied eromheen steeds verder werd ontgonnen en met bomen beplant, vooral grove dennen. Daardoor kwam de molen uit de wind te liggen en werd minder rendabel.
Een aantal grafheuvels (met toelichting op een metalen raamwerk) maakt duidelijk, dat in de directe omgeving al meer dan tweeëneenhalf duizend jaar geleden mensen woonden.
Het bos is betrekkelijk jong en wordt doorsneden met een aantal paden. De percelen, die zo gevormd worden verschillen in beplanting. De meeste zijn begroeid met gemengd bos; dat wil zeggen: hoofdzakelijk grove den en Amerikaanse eik. Hiertussen groeit Amerikaanse vogelkers en sporkehout. Andere percelen zijn begroeid met larix en douglas en zorgen zo voor wat afwisseling.

Vogels
Wie zijn ogen goed de kost geeft ziet altijd wel wat interessants.
Zo hebt u kans een groene, bonte of zwarte specht en enkele soorten mezen te zien of horen. Aan de rand van het bos maakt u kans op een ontmoeting met een buizerd - opvliegend van een tak of zwevend boven het veld.

Zoogdieren
Op de wandeling zullen we zeker een aantal zoogdieren ontmoeten. Wie goed oplet, ziet vast wel een muis het pad oversteken, een konijntje en als je geluk hebt een ree. Het gebied wordt regelmatig bezocht door reeën. Kijk eens op het pad of op de akker of u hun sporen kunt vinden.

Op de grond
De bosbodem is op veel plaatsen begroeid met bochtige smele, een grassoort met donkergroene rolronde blaadjes. Eén of meer zijstengeltjes van de aar zijn kronkelig; vandaar de naam. Langs de paden ziet men hier en daar prachtige kussentjes haarmos.

Bramen
Zoals in veel bossen in onze omgeving groeien er veel braamstruiken. Jammer genoeg rijpen de meeste vruchten onvoldoende, maar een goede struik die genoeg zon krijgt, levert nog wel eens een hand vol heerlijke bramen.

Wandelen
Het IVN heeft een wandeling uitgezet van 2,5 kilometer. Deze begint bij de grenssteen en voert u langs percelen gemengd bos afgewisseld met naaldbossen. Als u de ingang bij de camping neemt komt u na tweehonderd meter bij een kruising van zandpaden, die gedomineerd wordt door een grote kei en een informatiebord met uitleg en plattegrond.
Zo komt u langs de Molenberg, langs nog al wat tamme kastanjes en door een mooie beukenlaan. Wie de aangegeven en goed gemarkeerde wandeling heeft gelopen komt weer uit bij de grenssteen. Via een verbindingsroute (lengte 1,5 km) kan men naar het natuurgebied Halfmijl wandelen.